logo Introibo

Uroczystość Bożego Ciała

Introit

Ps 80, 17; Ps 80, 2

Cibavit eos ex adipe frumenti, alleluia : et de petra, melle saturavit eos, alleluia, alleluia, alleluia.

Exsultate Deo adiutori nostro : iubilate Deo Iacob.

Gloria Patri…

Cibavit eos…

Karmił ich pszenicą przewyborną, alleluja. A z opoki miodem nasycił ich, alleluja, alleluja, alleluja.

Śpiewajcie z radością Bogu, mocy naszej, wznoście okrzyki Bogu Jakuba.

Chwała Ojcu…

Karmił ich…

Kolekta

Deus, qui nobis sub Sacramento mirabili passionis tuae memoriam reliquisti : tribue, quaesumus, ita nos Corporis et Sanguinis tui sacra mysteria venerari ; ut redemptionis tuae fructum in nobis iugiter sentiamus : Qui vivis et regnas…

Boże, Tyś w przedziwnym Sakramencie pamiątkę nam zostawił męki swojej: daj nam, prosimy, tak uczcić świętą Tajemnicę Ciała i Krwi Twojej, abyśmy ustawicznie w nas odczuwali owoc odkupienia Twego. Który żyjesz i królujesz…

Lekcja

(1 Kor 1, 11)

Graduał i Alleluja

Ps 144, 15-16; Ps 6, 56-57

Oculi omnium in te sperant, Domine : et tu das illis escam in tempore opportuno. Aperis tu manum tuam : et imples omne animal benedictione.

Alleluia, alleluia. Caro mea vere est cibus, et sanguis meus vere est potus : qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, in me manet et ego in eo.

Oczy wszystkich z ufnością patrzą na Ciebie Panie; Ty dajesz im pokarm we właściwej porze. Otwierasz rękę swoją i napełniasz wszystko, co żyje, błogosławieństwem.

Ciało moje prawdziwe jest pokarmem, Krew moja prawdziwie jest napojem. Kto pożywa Ciało moje i pije Krew moją, we Mnie mieszka, a ja w nim.

Sekwencja

Lauda, Sion, Salvatorem,
lauda ducem et pastorem
in hymnis et canticis.

Quantum potes, tantum aude :
quia maior omni laude,
nec laudare sufficis.

Laudis thema specialis,
panis vivus et vitalis
hodie proponitur.

Quem in sacrae mensa cenae,
turbae fratrum duodenae
datum non ambigitur.

Sit laus plena, sit sonora,
sit iucunda, sit decora
mentis iubilatio.

Dies enim solemnis agitur,
in qua mesae prima recolitur
huius institutio.

In hac mensa novi Regis,
novum Pascha novae legis,
Phase vetus terminat.

Vetustatem novitas,
umbram fugat veritas,
noctem lux eliminat.

Quod in cena Christus gessit,
faciendum hoc expressit
in sui memoriam.

Docti sacris institutis,
panem, vinum in salutis
consecramus hostiam.

Dogma datur Christianis,
quod in carnem transit panis,
et vinum in sanguinem.

Quod non capis, quod non vides,
animosa firmat fides,
praeter rerum ordinem.

Sub diversis speciebus,
signis tantum, et non rebus,
latent res eximiae.

Caro cibus, sanguis potus :
manet tamen Christus totus,
sub utraque specie.

A sumente non concisus,
non confractus, non divisus :
integer accipitur.

Sumit unus, sumunt mille :
quantum isti, tantum ille :
nec sumptus consumitur.

Sumunt boni, sumunt mali :
sorte tamen inaequali,
vitae, vel interitus.

Mors est malis, vita bonis :
vide paris sumptionis
quam sit dispar exitus.

Fracto demum sacramento,
ne vacilles, sed memento,
tantum esse sub fragmento,
quantum toto tegitur.

Nulla rei fit scissura :
signi tantum fit fractura :
qua nec status, nec statura
signati minuitur.

Ecce panis Angelorum,
factus cibus viatorum :
vere panis filiorum,
non mittendus canibus.

In figuris praesignatur,
cum Issac immolatur :
agnus Paschae deputatur :
datur manna patribus.

Bone pastor, panis vere,
Iesu, nostri misere :
tu nos pasce, nostuere :
tu nos bona fac videre
in terra viventium.

Tu, qui cuncta scis et vales :
qui nos pascis hic mortales :
tuos ibi commensales,
coheredes et sodales
fac sanctorum civium.

Amen. Alleluia.

Zbawiciela chwal, Syjonie,
W hymów i kantyków tonie,
Wodza i pasterza.

Z całej duszy chwal Go śmiało,
Gdyż przewyższa wszystko chwałą
I co pieśń zamierza.

Przedmiot chwały dziś przedziwny,
Chleb żyjący i pożywny
Będzie opiewany.

Co przy świętej uczty stole
Był w dwunastu uczniów kole
Najprawdziwiej dany.

Niech pieśń jasna i donośna,
Pełna wdzięku i radosna
Cieszy nas po społu.

Gdyż obchodzim dzień świąteczny,
By w pamięci ważyć wieczny
Prawzór tego stołu.

Ucztą tą Król nowy dawa
Nowej Paschy nowe prawa
I dawna ustała.

Przed nowością przeszłość znika,
Cień od prawdy precz umyka,
Światłość noc wygnała.

Co Pan czynił przy wieczerzy,
Rzekł, że czynić nam należy
Dla Jego wspomnienia.

Pouczani tą godziną,
Przemieniamy chleb i wino
W ofiarę zbawienia.

Jest pewności naszej skała,
Że się chleb przemienia w Ciało,
Wino Krwią się staje.

Chociaż myśl i wzrok nie pojmie,
Wiara naszych dusz rękojmią,
Wbrew jawie nam daje.

Pod różnymi postaciami,
Zewnętrznymi pozorami,
Skryty cud ogromny.

Ciało strawą, Krew napojem,
Lecz Pan cały z bóstwem swoim,
W obu jest przytomny.

Przez biorących nie kruszony,
Nie łamany, nie dzielony,
Cały w nich się mieści.

Bierze jeden, tysiąc bierze,
Ten i ów w jednakiej mierze,
Nic nie ginie z treści.

Biorą dobrzy i grzeszniki,
Lecz nierówne są wyniki,
Życie lub zagłada.

Dla złych śmierć, dla dobrych życie;
Choć jednakie jest spożycie,
Jak różny los pada.

Hostii świętej okruszyna
Niech ci wiernie przypomina,
Że to samo odrobina,
Co całość ukrywa.

Nic nie dzieli się w przedmiocie,
Tylko znak się kruszy w krocie,
Lecz nie w stanie i istocie
Pana nie ubywa.

Oto boski chleb aniołów,
Dla pielgrzymów wśród padołów,
Dla synowskich jeno stołów;
Psom nie rzucać chleba.

Stare mieści go przymierze:
Izaak dany w ofierze,
Jagnię – na paschy wieczerzę,
Manna – ojcom z nieba.

O pasterzu, chlebie żywy,
Jezu, bądź nam litościwy,
Nakarm nas i nie gub mściwy,
Daj nam ujrzeć błogie dziwy
W żyjących krainie.

Znawco naszych dusz tajników,
Co nas żywisz, śmiertelników,
Uczyń nas współbiesiadników,
Współdziedziców i wspólników
W wybranych rodzinie.

Amen. Alleluja.

Ewangelia

(J 6, 56-59)

Ofertorium

Kpł 21, 6

Sacerdotes Domini incensum et panes offerunt Deo : et ideo sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen eius, alleluia.

Kapłani Pańscy kadzenie i chleb składają Bogu w ofierze, przeto świętymi być powinni wobec Boga swego, by nie zhańbili Jego Imienia, alleluja.

Sekreta

Ecclesiae tuae, quesumus, Domine, unitatis et pacis propitius dona concede : quae sub oblatis muneribus mystice designatur. Per Dominum nostrum…

Prosimy Ciebie, Panie, użycz łaskawie Kościołowi Twemu darów jedności i pokoju, które mistycznie wyraża ofiara przez nas składana. Przez Pana naszego…

Prefacja

(o Trójcy Przenajświętszej)

Komunia

1 Kor 11, 26-27

Quotiescumque manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis, donec veniat : itaque quicumque manducaverit panem, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini, alleluia.

Ilekroć będziecie ten chleb jedli i kielich pili, śmierć Pańską opowiadać będzie-cie, aż On przyjdzie. Ktokolwiek by przeto chleb ten pożywał lub kielich Pański pił niegodnie, winien będzie Ciała i Krwi Pańskiej, alleluja.

Pokomunia

Fac nos, quaesumus, Domine, divinitatis tuae sempiterna fruitione repleri : quam pretiosi Corporis et Sanguinis tui temporalis perceptio praefigurat : Qui vivis et regnas…

Spraw, prosimy Cię Panie, aby w wieczności napełniała nas radość z posiadania Bóstwa Twojego, co wyobraża już doczesne spożycie przenajświętszego Ciała i Krwi Twojej, który żyjesz i królujesz…